فیلم «دهلیز» ،نخستین فیلم بلند سینمایی «بهروز شعیبی» در مقام کارگردان است، که توانست در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر ،توجه داوران را به سوی خود جلب کند و در 13 رشته نامزد دریافت سیمرغ شود . دهلیز که این روزها در سینماهای کشور در حال اکران است، با استقبال نسبی مخاطبان روبرو شده و توانسته در طول 10 روز اکران به فروش خوبی دست پیدا کند.

عرش نیوز،
فیلم سینمایی دهلیز موضوعی اجتماعی را دستمایه قرار داده و موفق شده تصویری ارائه دهد که در عین واقع‌بینی فاقد

دهلیز

سیاه‌نمایی است. این فیلم توسط محمود رضوی تهیه شده و از ویژگی‌های قابل ذکر آن بازی رضا عطاران در نقشی کاملا جدی است. هانیه توسلی نیز برای بازی در دهلیز موفق به دریافت سیمرغ بلورین از سی‌ویکمین جشنواره فیلم فجر شد.

«دهلیز» داستان زنی به نام شیواست. او سرپرست خانوار است و با تلاش و کوشش سعی کرده زندگی خوب و آبرومندی برای خود و تنها پسرش فراهم کند. با رسیدن نامه ای زندگی آنها دچار تحول می‌شود و در مسیری جدید قرار می‌گیرد…

«دهلیز» در نحوه پرداخت خود به دام روال های متداول در نحوه نگاه به قصاص نیفتاده و سعی کرده این موضوع را به صورت واقعی تر ببیند و با پذیرفتن خطا و در نظر گرفتن خانواده مقتول «بخشش» را مورد تاکید قرار می دهد.

برای گام برداشتن در جهت اصلاح معضلات اخلاقی جامعه اتفاقا این نگاه و توجه به مواردی که شاید به ظاهر کوچک باشد ولی کاربردی است و نتایج وسیعی را به بار می آورد بسیار موثر است که جای آن در سینمای ما خالی است.

کارگردان فیلم سینمایی دهلیز معتقد است که پرداختن به موضوع قصاص در این فیلم دغدغه‌اش نبوده بلکه قصد داشته با نگاهی بیطرفانه، یک قصه انسانی سالم را روایت کند.  بهروز شعیبی در نشست فیلم دهلیز درباره‌ انتخاب موضوع قصاص برای ساخت نخستین فیلمش توضیح داد: ما می‌خواستیم یک قصه‌ انسانی سالم، قابل درک و فهم برای تمام اقشار جامعه و نیز تمام اعضای یک خانواده بسازیم بنابراین به اقتضای قصه و درامی که در داستان وجود داشت، لازم بود به قصاص بپردازیم و اگر بگویم موضوع قصاص، دغدغه من بوده که بابت آن فیلم ساخته‌ام دروغ گفته‌ام.

این کارگردان تأکید کرد: تلاش کردم گرایش خاصی به سمت بخشش وجود داشته باشد چون به‌نظرم همان قدر که خانواده‌ای که درگیر اجرای حکم قصاص است، حق دارد، خانواده عزیز ازدست”‰داده هم می‌تواند حق داشته باشد. شعیبی با بیان اینکه این پیشنهاد و اطمینان را به خانواده‌ها می‌دهد که با خیال راحت و با همه اعضای خانواده خود این فیلم را ببینند، ادامه داد: اصلا دوست ندارم فیلمی بسازم که پدر و مادری در کنار فرزندانشان، با ناامنی آن راببینند یا فرزندان دوست نداشته باشند فیلم را در کنار پدر و مادر خود تماشا کنند.

ما می‌خواستیم یک قصه‌ انسانی سالم، قابل درک و فهم برای تمام اقشار جامعه و نیز تمام اعضای یک خانواده بسازیم بنابراین به اقتضای قصه و درامی که در داستان وجود داشت، لازم بود به قصاص بپردازیم و اگر بگویم موضوع قصاص، دغدغه من بوده که بابت آن فیلم ساخته‌ام دروغ گفته‌ام

 

این کارگردان با اشاره به اینکه وقتی درگیری و قتلی رخ می‌دهد هر دو طرف (خانواده‌های قاتل و مقتول) درگیر ماجرا می‌شوند، درباره‌ی تاثیرگذاری چنین فیلمی در جامعه و ترویج بخشش در زمان صدور حکم قصاص، گفت: تنها کاری که برای تاثیرگذاری می‌توانستیم انجام دهیم این بود که حکم صادر نکنیم، چون به نظرم قصاص موضوعی است که انسان‌ها در جوامع مختلف با فرهنگ‌های مختلف، نسبت به نوع حادثه، نگاه و قضاوت، متفاوتی می‌توانند داشته باشند؛ پس باید به قضاوتشان احترام گذاشت.
دهلیز

شعیبی درباره‌ انتخاب رضا عطاران که بیشتر در نقش‌های کمدی حضور داشته و در دهلیز شخصیتی متفاوت دارد، بیان کرد: مهم‌ترین دلیل انتخاب رضا عطاران توانایی اوست. عطاران بازیگر شناخته‌شده‌ای است که اتفاقا این یکی از امتیازات فیلم هم می‌تواند باشد تا دهلیز دیده شود. انتخاب رضا عطاران به همذات‌پنداری بیننده هم کمک می‌کند چون بیننده او را از قبل می‌شناسد و خیلی لازم نبود تلاش کنیم که اول او را به تماشاگر بشناسانیم.

 

درباره  «بهروز شعیبی» باید گفت که یک‌شبه به این جایگاه نرسیدهاست . او در سینمای ایران برنامه‌ریزی، دستیاری اول و دوم را تجربه کرده، فیلمنامه نوشته، فیلم مستند ساخته، هفت فیلم تلویزیونی کارگردانی کرده و در چندین فیلم نیز بازی داشته که شاخص‌ترین آن «طلا و مس» بود که نقش روحانی را به‌خوبی ایفا کرد.

حتی فیلم ویدیویی «باغ آلوچه» او که درباره کودک بود، توانست در بخش بازیگری جشنواره کودکان و نوجوانان جایزه دریافت کند.

به نظر می رسد شعیبی اولین قدم در کارگردانی‌اش را محکم برداشته و به این واسطه «دهلیز» به کاری قابل رقابت با فیلم های خوب جشنواره تبدیل شد و امید است در زمان اکران مورد توجه مخاطبان نیز قرار بگیرد.