وبلاگ رسمی رضاعطاران

جبران روزهایی که وبلاگ به روزنمیشه رو با کلیک برروی عکس زیرببینید

×××

خبرهای جدیدولحظه به لحظه ازرضاعطاران عزیزدر2وبلاگ منتشرمیشه

اگه این وبلاگ اپ نبود به وبلاگ زیرمراجعه کنید

www.attaran-1347.blogfa.com

(متاسفانه رمزوبلاگی که مشاهده میکنیدو فراموش کردم والان ازطریق کوکی وارد وب میشم/لطفا اگر راهی به جزراهی که بلاگفا پیشنهاد میکنه بلد هستید بهم بگید...ممنون ازکمک های شما)

ممنون ازهمراهی شما

رضا عطاران

زمینه های فعالیت رضاعطاران تاکنون:

بازیگر-کارگردان-تهیه کننده-فیلم نامه نویس(نویسنده)-تدوینگر-مشاورکارگردان-طراح تیتراژ-خواننده

ادامه نوشته

رضاعطاران

رضاعطاران امسال بافیلم های طبقه حساس.هیولا.کلاشینکف.ردکارپت

درجشنواره فیلم فجرحضوردارد
خندنده و اینه شمعدون هم بلاتکلیف هستند

×ارزوی ما موفقیت روزافزون برای رضاعطاران×

ادامه نوشته

سایت دهلیز

باکلیک برروی عکس یرمیتوانید به سایت دهلیز رجوع کرده وازجزئیات مطلع شوید

خریدانلاین بلیت فیلم دهلیز

برای اطلاع ازسینماها و سانس ها - و خرید آنلاین بلیت برروی عکس کلیک کنید

نگاه به قصاص از راه دهلیز

فیلم «دهلیز» ،نخستین فیلم بلند سینمایی «بهروز شعیبی» در مقام کارگردان است، که توانست در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر ،توجه داوران را به سوی خود جلب کند و در 13 رشته نامزد دریافت سیمرغ شود . دهلیز که این روزها در سینماهای کشور در حال اکران است، با استقبال نسبی مخاطبان روبرو شده و توانسته در طول 10 روز اکران به فروش خوبی دست پیدا کند.

عرش نیوز،
فیلم سینمایی دهلیز موضوعی اجتماعی را دستمایه قرار داده و موفق شده تصویری ارائه دهد که در عین واقع‌بینی فاقد

سیاه‌نمایی است. این فیلم توسط محمود رضوی تهیه شده و از ویژگی‌های قابل ذکر آن بازی رضا عطاران در نقشی کاملا جدی است. هانیه توسلی نیز برای بازی در دهلیز موفق به دریافت سیمرغ بلورین از سی‌ویکمین جشنواره فیلم فجر شد.

ادامه نوشته

سینما هلال اهواز بازگشایی شد

خبرگزاری تسنیم: سینما هلال اهواز بعد از شش ماه تعطیلی به علت بدهکاری، بازگشایی شد و «دهلیز» را میزبان پرده نقره ای خود کرد.

هم اکنون فیلم سینمایی "دهلیز" به کارگردانی بهروز شعیبی بر روی پرده سینما هلال اهواز قرار دارد.

××

اخرین امارفروش درتهران

«دهلیز» و فروش 164 میلیون تومانی‌اش 
 
فیلم سینمایی «دهلیز» به کارگردانی بهروز شعیبی توانست ظرف 14 روز اکران و با در اختیار داشتن 20 سالن به فروش 164 میلیون تومانی دست یابد.

جدیدترین امارفروش25/5/92

فروش کلی فیلم در تهران از 240 میلیون تومان گذشت. همچنین فروش «دهلیز» در شهرستان‌ها هم به 110 میلیون تومان رسیده است.

زیر آسمان شهر" کردی به شبکه سحر آمد

به گزارش پارس،به نقل ازمهر، این مجموعه از پنجشنبه 17 مرداد ماه از سیمای کردی پخش خواهد شد و هرشب لحظات شادی را برای مخاطبان کرد زبان شبکه سحر به ویژه در کردستان عراق فراهم خواهد کرد.

رجمه متون "زیر آسمان شهر" به زبان کردی به طور مشترک توسط قادر دادخواه، محمدصالح سوزنی و مهین کهزادی انجام شده و محمد فریدونی آن را در 67 قسمت 40 دقیقه ای دوبله کرده است.

مجموعه طنز "زیر آسمان شهر" روایتگر داستان زندگی افراد چند خانواده ساکن در یک مجتمع مسکونی است و رخدادهای داخلی هر یک از این خانواده ها و روابط اجتماعی آنها را در قالبی طنز به تصویر کشیده است.

مهران غفوریان و رضا عطاران کارگردانی این مجموعه را برعهده داشته و حمید لولایی، مهران غفوریان، نصرا... رادش، ملکه رنجبر، کامران ملک‌مطیعی، معصومه کریمی، یوسف تیموری، آرام جعفری و اشکان اشتیاق از جمله بازیگرانی هستند که به نقش‌آفرینی در آن پرداخته‌اند.

زیر آسمان شهر از پنجشنبه 17 مرداد ماه هر شب ساعت 22 و 45 دقیقه به وقت تهران از سیمای کردی شبکه سحر پخش می‌شود.

××

موفقیت این مجموعه فقط بخاطرنویسندگی وکارگردانی رضاعطاران بود

"دهلیز" را از دست ندهید

به گزارش خبرنگار مهر، هرچند این روزها، فیلم های خوبی در سینماهای کشور اکران شده و بعد از مدت ها سینما دوستان برای تماشای فیلم های مورد علاقه خود در صف های طولانی ایستاده و گاه برای یک فیلم در یک سینما به دلیل استقبال بالا یک سانس ویژه گذاشته می شود.

این هفته گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری مهر، تماشای فیلم سینمایی "دهلیز" را به علاقه مندان به سینما پیشنهاد می کند. این فیلم سینمایی اولین ساخته سینمایی بهروز شعیبی است که در آن بازیگرانی چون رضا عطاران، هانیه توسلی، محمدرضا شیرخانلو، شاهرخ فروتنیان، سعید چنگیزیان، مسعود میرطاهری، نگار عابدی و افسانه چهره آزاد حضور دارند.

"دهلیز" داستان زنی به نام شیوا است، او سرپرست خانواده است و با تلاش و کوشش سعی کرده زندگی خوب و آبرومندی را برای خود و تنها پسرش فراهم کند. اما زندگی این دو نفر با رسیدن نامه ای دچار تحول می شود و در مسیری جدید قرار می گیرد.

بی شک زمانی که نام رضا عطاران را در بین اسامی بازیگران این فیلم سینمایی می بینید، انتظار دارید که عطاران مثل همیشه نقشی طنز را ایفا کند، اما این بار رضا عطاران مخاطبان خود را غافلگیر کرده و در این فیلم سینمایی بازی متفاوتی را از خود نشان داده است، او در "دهلیز" نقش مردی را بازی می کند که در یک حادثه منجر به مرگ یک فرد می شود و دادگاه او را به قصاص محکوم می کند.

درست زمانی که دادگاه زمان قصاص "رضا" را تعیین می کند، او برای دیدن همسر و پسر خود به خانه برمی گردد. این درحالی است که کودک با بازی محمدرضا شیرخانلو فکر می کند که پدرش سال ها پیش مرده است. رضا عطاران و محمدرضا شیرخانلو در این فیلم به خوبی نقش پدر و پسر را بازی کرده اند و شکل گیری رابطه یک پدر و پسر بعد از سال ها دوری در این فیلم سینمایی به خوبی نشان داده شده است.

"دهلیز" سال قبل در سی و یکمین جشنواره بین المللی فیلم فجر به نمایش درآمد در 13 رشته نامزد دریافت جایزه شد و دو سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول و بهترین بازیگر نقش اول زن را بدست آورد.

×××

باارزوی موفقیت روزافزون برای اقای عطاران عزیز

نمايش ويژه دهليز براي جمع آوري ديه

به گزارش خبرنگار فرهنگي ايرنا، روابط عمومي فيلم «دهليز» اعلام كرد كه نمايش اين فيلم با نظارت ستاد ديه روز يكشنبه ۲۷ مرداد در ايوان شمس برگزار مي شود.
اين مراسم و نمايش «دهليز» براي جمع آوري ديه براي آزادي چند محكوم به اعدام با همكاري مهتاب كرامتي، مهناز افضلي، سيد محمود رضوي، بهروز شعيبي و حجت الاسلام شهاب مرادي برگزار خواهد شد.
ميزبان اين مراسم دست اندركاران فيلم دهليز هستند.
در «دهليز» بازيگراني چون رضاعطاران، هانيه توسلي، شاهرخ فروتنيان، نگار عابدي، افسانه چهره آزاد و محمد رضا شيرخانلو ايفاي نقش كرده اند. ضمن اينكه «هانيه توسلي» براي بازي دراين فيلم برنده جايزه سيمرغ بلورين بهترين بازيگر زن از جشنواره فيلم فجر شد.
اين فيلم اين روزها در گروه سينمايي آزادي روي پرده است.

××××

اقای عطاران دراین مراسم حضوردارند

شهریورماه؛ آغاز تولید «کلاشینکف»

خبرگزاری تسنیم: کارگردان فیلم سینمایی «کلاشینکف» گفت: تولید این فیلم از هفته اول شهریورماه در تهران آغاز می‌شود که حدود ۲ ماه زمان می‌برد.

سعید سهیلی، کارگردان «کلاشینکف» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم،‌ گفت: پیش‌تولید این فیلم از اوایل تیرماه در تهران آغاز شده و در حال حاضر در مراحل نهایی خود قرار دارد.

وی افزود: حضور بازیگرانی از جمله جمشید هاشم‌پور، ساعد سهیلی، پولاد کیمیایی، رضا عطاران،‌ ابوالفضل پورعرب و جواد عزتی قطعی شده و قرار است طی روزهای آینده چند بازیگر دیگر به این جمع اضافه شوند.

سهیلی اضافه کرد: تولید فیلم «کلاشینکف» از هفته اول شهریورماه در تهران آغاز می‌شود که حدود 2 ماه زمان خواهد برد.

کارگردان «کلاشینکف» با بیان اینکه این فیلم سینمایی قرار است به جشنواره فیلم فجر برسد، خاطرنشان کرد: «کلاشینکف» برای اولین بار در جشنواره فیلم فجر اکران می‌شود.

«کلاشینکف» جدا از تم اجتماعی رگه‌ای طنز و یک رگه مذهبی دارد که می‌توان آن را یک فیلم اجتماعی همراه با طنز و با رویکرد دینی دانست.

××

رضاعطاران دراین فیلم نقش اول نیستند

عبور از دهلیز قصاص

این روزها فیلم سینمایی «دهلیز» نخستین اثر بلند سینمایی بهروز شعیبی روی پرده سینماهاست؛ یک درام تلخ اجتماعی با قصه‌ای پرکشش، فضاسازی مناسب و بازی‌هایی بیادماندنی.

ادامه نوشته

حضوررضاعطاران درسینماازادی

اکران ویژه «دهلیز» با حضور کارگردان و بازیگران در سینما پردیس زندگی

فیلم دهلیز با حضور کارگردان، بازیگران و عوامل چهارشنبه 23 مرداد، سانسهای 21:15 و 23:00 در سینما پردیس زندگی به نمایش در می آید.

×××

علاقمندان می توانند برای خرید آنلاین بلیت این فیلم برای روز چهارشنبه در سینما زندگی برروی عکس کلیک کنید

نظر "مجيد صالحي" در مورد "دهليز"

"مجيد صالحي" بازيگر سينما و تلويزيون در خصوص فيلم"دهليز" به خبرنگار حوزه سينما باشگاه خبرنگاران، گفت: فيلم "دهليز" حس و حال خوبي داشت و خيلي اين فيلم را دوست دارم.

وي ادامه داد: "دهليز" را دوست دارم چرا كه فيلمنامه‌ي عالي داشت و در كل به موضوع خوبي پرداخته شده بود.

"صالحي" در خصوص بازي در فيلم‌هاي جدي گفت: انشاالله اگر شرايطش پيش بيايد به طور حتم در فيلم‌هاي جدي بازي مي‌كنم.
×××

اخرین امارفروش
دهلیز" اولین ساخته سینمایی بهروز شعیبی که در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر موفق شد در 13 رشته کاندیدای دریافت سیمرغ شود و 3 سیمرغ را نیز از آن خود کند طی 11 روز، با رقمی معادل 139.400.000 جایگاه سوم را به خود اختصاص داده. این فیلم در 20 سالن، نمایش داده می شود.

عطاران، تنابنده و اصلانی گزینه‌های جدی بازی در «هیولا»

محسنی‌نسب در خصوص گزینه‌های بازی در این فیلم اظهار داشت: رضا عطاران و محسن تنابنده از گزینه‌های اصلی حضور در «هیولا» هستند که سعید آقاخانی شخصا با آنها صحبت کرده‌اند و در صحبت با وی فرهاد اصلانی نیز به گزینه‌های اصلی اضافه شده است.

وی با اشاره به اینکه «هیولا» 8 بازیگر اصلی دارد گفت: تقریبا با اکثر بازیگرانمان صحبت کرده‌ایم و با توجه به اینکه مدتی از پیش تولید کار شروع شده ظرف روزهای آینده عوامل جلوی دوربین و پشت دوربین را تکمیل خواهیم کرد.

تهیه‌کننده فیلم سینمایی «هیولا» همچنین در خصوص زمان آغاز فیلمبرداری این فیلم نیز گفت: پیش‌تولید تا یک ماه دیگر ادامه خواهد داشت و اوایل مهر‌ماه فیلمبرداری را آغاز خواهیم کرد به دلیل سخت‌بودن کار حداقل 50 جلسه در 70 روز فیلمبرداری را پیش‌بینی کرده‌ایم.

وی همچنین با اشاره به اینکه آقاخانی در نقش کوتاهی ظاهر خواهد شد گفت: بخشی از لوکیشن‌های فیلم در تهران و بخشی دیگر در شهرستان‌ خواهد بود و از آنجایی که یکی از لوکیشن‌های اصلی فیلم یک معدن خارج از شهر است کار فیلمبرداری بسیار سخت است اما ازآنجایی که سعید آقاخانی حساسیت زیادی را برای ساخت اولین فیلمش قائل است تمام تلاشم را می‌کنم تا بتوانیم فیلم خوبی بسازیم و مطمئن هستم «هیولا» یکی از آثار مطرح جشنواره فجر امسال خواهد بود.

##

اقای اقاخانی به صورت کاملا خصوصی با رضاعطاران تماس گرفتند وپیشنهاد همکاری دادند

ایشون هم قبول کردند.../ این فیلم سینمایی با سرمایه صد درصد خصوصی ساخته خواهد شد وهیچ کمک دولتی دریافت نکرده‌.ماجرای "هیولا" مربوط به آدم هایی است که اعتیاد دارند و دچار توهم می شوند.

 

ادامه نوشته

ديدن "دهليز" را به همه پيشنهاد مي‌كنم

"رضا عطاران" از پايان فيلم‌برداري "ردكارپت" در خارج از كشور خبر داد.

به گزار ش افکارنیوز ،"رضا عطاران" بازيگر "دهليز" گفت: زماني كه بازي در "دهليز" به من پيشنهاد شد متن را خواندم و بسيار خوشم آمد و به دليل تفاوتي كه با ديگر نقشهايم داشت آن را پذيرفتم.

وي ادامه داد: بعد از قبول نقشم در "دهليز" احساس كردم حضورم در "دهليز" كمك بسياري به كل كار خواهد كرد اما بيشتر من از طرف عوامل فيلم كمك شدم.

"عطاران" با اشاره به استقبال مردم ازر "دهليز" گفت: چنانچه در اصطلاح يخ كار آب مي شود در اين هفته و هفته‌ي آينده فروش بسيار بالايي خواهد داشت و آنهايي كه تاكنون فيلم را ديدند به دوستان خود پيشنهاد ديدن اين فليم را دهند تا انشاالله فروش بالايي داشته باشيم.

##

بنابر گزارشی، پردیس سینما گالری سمرقند مجهز به سه سالن نمایش است که از سه شنبه (22 مردادماه) سه فیلم سینمایی «دهلیز» ، «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» و «هیچ کجا هیچ کس» در این پردیس سینمایی به نمایش درخواهد آمد.

***

باارزوی موفقیت برای ایشون

ابراز علاقه بازیگر زن مشهور نسبت به «رضا عطاران»

ابراز علاقه بازیگر زن مشهور نسبت به «رضا عطاران»

هانيه توسلي" در برنامه "هفت" به نكات جالبي در مورد فيلم سينمايي"دهليز" بازي خود و "عطاران" اشاره كرد. من ستاره نيستم و بدون پارتي بازيگر شدم.

وي درباره‌ي بازي با "رضا عطاران" بعنوان يك بازيگر طناز عنوان كرد: من هميشه خودم از طرفداران "رضا عطاران" و بازي و كارگرداني وي بوده‌ام به طوريكه تمام كارهاي وي را دنبال مي‌كنم و بازي او را دوست دارم، "عطاران" با وجود طنز ذاتي در درون با جدي گرفتن تمرين‌ها به خوبي نقش يك زنداني دچار بحران را به تصوير كشيد و به طور حتم مردم هنگام تماشاي اين اثر "رضا عطاران" را به همان اندازه دوست خواهند داشت.

درباره دهلیزبخوانید

خانواده‌ای روشن در تاریکی «دهلیز»

دهلیز بیش از این که فیلمی در مورد قصاص باشد، فیلمی درباره خانواده است؛ آن هم یک خانواده ایرانی با تمام مختصات خاص خود.

نکته ها

سوژه‌ای تکراری با نگاهی تازه

فیلمی در ستایش خانه و خانواده

بازی‌های خوب، یکی از نقاط قوت اصلی دهلیز

ادامه نوشته

پخش سریال زیراسمان شهر

سریال زیر آسمان شهر به نویسندگی رضا عطاران و کارگردانی مهران غفوریان هرشب ساعت یازده در شبکه آی فیلم پخش می شود .زیر آسمان شهر مجموعهٔ طنز اجتماعی بود که در سال ۱۳۸۰ خورشیدی از شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده‌است و به‌دلیل پخش هر شب سریال طنز و عوامل موفق در این کار، از مجموعه‌های بسیار موفق صدا و سیمای ایران بوده‌است

×××

همه ی ایران میدونن که این موفقیت بخاطرنویسندگی رضاعطاران بود

رضاعطاران درعقایدیک اکتورسینما

همه آنچه می خواهید درباره رضا عطاران و هانیه توسلی بدانید ولی جرأت پرسیدنش را ندارید؛ سیامک انصاری و امیر جعفری از آنها خواهند پرسید…

مجموعه‌ی ویدیویی «عقاید یک آکتور سینما» به کارگردانی منیژه حکمت‏، همزمان با عید سعید فطر (یکشنبه ۲۰ مرداد) در شبکه پخش خانگی منتشر می‌شود.

این مجموعه شامل گفت‌وگوهای بازیگران با بازیگران درباره‌ی زندگی خصوصی و کارهای هنری آنان است. گفت‌وگوهای این مجموعه به گونه‌ای است که علاقمندان به هر یک از این بازیگران، به آنان بسیار  احساس نزدیکی خواهند کرد و در حال و هوای زندگی شخصی‌شان قرار خواهند گرفت.

بازیگرانی که در این مجموعه با آنان گفت‌وگو شده است عبارتند از: رضا عطاران، هانیه توسلی، سیامک انصاری، لیلی رشیدی، مرتضی احمدی، امیر جعفری، ویشکا آسایش، سروش صحت، آتیلا پسیانی، ریما  رامین‌فر، ساره بیات، علی‌رضا خمسه و…
مجری طرح «عقاید یک آکتور سینما»، پگاه آهنگرانی و مدیرفیلم‌برداری آن بهمن کیارستمی است. این مجموعه با تهیه کنندگی منیژه حکمت و علی‌رضا سرتیپی تولید شده است. مصطفی خرقه‌پوش به عنوان  سرپرست گروه تدوین با «عقاید یک آکتور سینما» همکاری داشته است. گفتنی است‏، این مجموعه‌ی ویدیویی شامل هشت دی‌وی‌دی و هر دی‌وی‌دی شامل دو فیلم است که هر هفته‌ای یک بار عرضه خواهد شد.

×××(حتما حتما حتما این قسمت رو تهیه کنید)

برای دریافت انونس قسمت اول بروی عکس زیرکلیک کنید

حضوررضاعطاران درسینماازادی

ازاون مراسم شلوغ که میشه گفت بیش از100عکس قابل بخش بود من بهترین بادگاری رو براتون گذاشتم....

همه ی کسایی که اونجابودن فقط حواسشون به اقای عطاران بود وبقیه بازیگرا وکارگردان  رو فراموش کرده بودن

ضمن اینکه ایشون زودتربقیه سالن رو ترک کردن وعجله داشتن

امضای اقای عطاران روی پوسترفیلم دهلیزبرای ما

تعداد عکس ها فوق العاده بالا ست /این 2عکس معرف این ماجراهست..

اخرین امارفروش

فروش 125 میلیون تومانی «دهلیز»

 فیلم سینمایی «دهلیز» به کارگردانی بهروز شعیبی توانست ظرف 11 روز اکران و با در اختیار داشتن 20 سالن به فروش 125 میلیون تومانی دست یابد.

 

رضا عطاران بازیگر اصلی «قبر دو طبقه» کمال تبریزی شد

فیلم سینمایی قبر دو طبقه بعد از مدت ها انتظار و اصلاحیه های پی در پی سرانجام هفته گذشته موفق به دریافت پروانه ساخت شد. با دریافت پروانه ساخت این فیلم کمال تبریزی در گفتگویی اعلام کرد فیلمنامه این فیلم آماده است در حالی که فیلمنامه دیگر پروژه اش یعنی دردسرهای شیرین هنوز در حال نگارش است. بدین ترتیب قبر دو طبقه وارد پیش تولید شد اما تغییراتی در گروه سازنده آن به وجود آمد. به گزارش کافه سینما پرویز پرستویی که قرار بود نقش اصلی قبر دوطبقه را بازی کند برای فیلم تازه رضا میرکریمی قرار داد بسته و حضورش در این نقش منتفی شده. در روزهای گذشته رضا عطاران با سازندگان قبر دو طبقه برای بازی در این نقش به توافق رسید و این بازیگر در نخستین همکاری اش با کمال تبریزی جلوی دوربین این فیلم خواهد رفت.

پیش از این عطاران قراربود در خیابان های آرام با تبریزی همکاری کند که به دلایلی حضورش منتفی شد. عطاران همچنین قرارداد بازی در کلاشینکف سعید سهیلی را امضا کرده و با تولید این دو فیلم رضا عطاران در جشنواره امسال با سه فیلم رد کارپت، کلاشنیکف و قر دو طبقه حضور خواهد داشت.

قبر دو طبقه یک فیلم کمدی است. پیمان قاسم‌خانی در این فیلمنامه داستان مردی را روایت می‌کند که بعد از مرگ همسرش او را در قبری دو طبقه دفن می‌کند. او این قبر دو طبقه را به این منظور خریده که بعد از مرگش او را در طبقه دیگر آن قبر خاک کنند. این مرد بعد از مدتی که سر مزار همسرش می‌رود متوجه می شود به اشتباه مردی غریبه در آن مکان دفن شده است.

××××

این روزها اقای عطاران سرشون خیلی شلوغه/حداقل 16پروژه رو درپیش دارند!!!!

حرف های هانیه توسلی درباره رضاعطاران

حرف های هانیه توسلی درباره رضاعطاران

"هانيه توسلي" در برنامه "هفت" به نكات جالبي در مورد فيلم سينمايي"دهليز" بازي خود و "عطاران" اشاره كرد

وي درباره‌ي بازي با "رضا عطاران" بعنوان يك بازيگر طناز عنوان كرد: من هميشه خودم از طرفداران "رضا عطاران" و بازي و كارگرداني وي بوده‌ام به طوريكه تمام كارهاي وي را دنبال مي‌كنم و بازي او را دوست دارم، "عطاران" با وجود طنز ذاتي در درون با جدي گرفتن تمرين‌ها به خوبي نقش يك زنداني دچار بحران را به تصوير كشيد و به طور حتم مردم هنگام تماشاي اين اثر "رضا عطاران" را به همان اندازه دوست خواهند داشت.

همچنین بهروز شعیبی در پایان گفت: یکی از دغدغه های من انتخاب عطاران به عنوان بازیگری بود که به دلیل انجام کار کمدی، به او کار جدی پیشنهاد نمی شود اما عطاران آمد و برای فیلم کاندید دریافت سیمرغ شد. جدا از این تماشاگران نیز وی را پذیرفتند و همذات پنداری کنند.

افتتاحیه فیلم دهلیز

مراسم افتتاحیه فیلم سینمایی "دهلیز" به کارگردانی بهروز شعیبی، عصر امروز جمعه با حضور جمعی از هنرمندان در مجموعه فرهنگی ایوان شمس برگزار شد

رضا عطاران دراین مراسم گفت: خوشحالم که در این فیلم بازی کردم البته من در این مراسم زیاد حرف نمی‌زنم زیرا فضای این فیلم با فضای حرف‌های من تفاوت دارد.

وبا وجود اینکه با فضای این فیلم جور نبودم اما خوشحالم كه قصه فيلم خراب نشده استو برای بهروز شعیبی نیز ارزوی موفقیت می کنم...

٪٪

فیلم «دهلیز» به کارگردانی بهروز شعیبی /این فیلم هم تا شب گذشته پس از 10 روز نمایش در 20 سینمای تهران، حدود 100 میلیون تومان فروش داشته است.

هانیه توسلی" و "بهروز شعیبی" در "هفت"

محمود گبرلو سردبير و مجري برنامه سينمايي "هفت" در گفتگو با خبرنگار حوزه راديو و تلويزيون باشگاه خبرنگاران، بخش ها و مهمانان امشب را اينگونه معرفي كرد: گفتگو ويژه با هانيه توسلي بخش اول برنامه را به خود اختصاص مي دهد.

وي افزود: گفتگو با بهروز شعيبي و محمود رضوي كارگردان و تهيه كننده "دهليز" بخش بعدي هفت خواهد بود.

###
متاسفانه اقای عطاران به دلیل مشغله بالا دعوت ین برنامه رو ردکردند

تبریک عید

عید بزرگ فطر رو به رضاعطاران عزیز وتمامی شما عزیزان تبریک میگم

افزایش استقبال از «دهلیز»

مدیر پخش فیلمیران، گفت: اکران فیلم «چه خوبه برگشتی» مهرجویی به پایان رسیده و فیلم‌های «دهلیز»  به فروش ۶۰  میلیونی رسیده‌

وی با بیان اینکه فیلم سینمایی «دهلیز» به کارگردانی بهروز شعیبی فروش صعودی داشته است و استقبال از این فیلم افزایش یافته است افزود: این فیلم تا شب گذشته فروش 60 میلیونی داشته است.

بهروز شعیبی، کارگردان «دهلیز» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، گفت: از آغاز اکران این فیلم در سینماهای تهران و شهرستان خوشبختانه «دهلیز» با استقبال خوب و مطلوب مخاطبان همراه بوده است.

وی افزود: پس از پایان ماه مبارک رمضان و فرا رسیدن عید فطر مخاطبان به سمت سینماها بازمی‌گردند و شاهد استقبال خوب آن‌ها از این فیلم خواهیم بود.

شعیبی فروش فیلم «دهلیز»‌ در این مدت یک هفته را رضایت‌بخش دانست و افزود: از هفته آینده پس از نمایش تبلیغات فیلم، فروش آن نیز افزایش می‌یابد.

پخش تیزرهای «دهلیز» از شب گذشته آغاز شده و دست اندرکاران فیلم قصد دارند تبلیغات ویژه ای را از این هفته در سطح شهر آغاز کنند.

قطبی با اشاره به اینکه اکران فیلم «چه خوبه برگشتی» داریوش مهرجویی با اتمام ماه رمضان به پایان یافته است خاطر نشان کرد: این فیلم با فروش 910 میلیونی به نمایش خود در سینماهای تهران و شهرستان پایان داد و به فروش میلیاردی نرسید.

"عطاران" را در يك نقش جدي باور كنيد

"عطاران" را در يك نقش جدي باور كنيد 

"بهزاد"(رضا عطاران) كه يك معلم مدرسه بوده پنج سال پيش بر اثر عصبانيت در يك دعواي خياباني جواني را به قتل رسانده و همسر او"شيوا"(هانيه توسلس) تلاش زيادي مي‌كند تا از خانواده‌ي مقتول رضايت بگيرد. اين دو پسري هفت ساله به اسم اميرعلي دارند كه تا به حال نمي‌دانسته پدرش زنده است اما بالاخره با او ديدار مي‌كند.

 اولياء هم در كش و قوس رضايت دادن، ابتدا" بهزاد" و" شيوا "را اميدوار مي‌كنند اما با معركه‌گيري خواهر مقتول دوباره قضيه بهم مي‌خورد تا اينكه رئيس زندان به همراه "اميرعلي" به خانه‌ي آن‌ها مي‌رود و مادر مقتول با شنيدن التماس‌هاي كودكانه‌ي اين پسر‌بچه اشك در چشمانش حلقه مي‌زند و تمام.
 بازي اين پسر‌بچه، همه‌ي مخاطبان را راضي كرد و البته بايد گفت تمام بازي‌ها به اندازه و عالي بودند.
 
اما پديده‌ي بازيگري در اين فيلم غير از بازيگر خردسال آن "رضا عطاران" بود كه در يك نقش جدي واقعا باور‌پذير ظاهر شد.
قاب‌بندي‌ها زيبا بودند و ميزانسن‌ها در قاب يك دوربين هميشه ثابت، حساب به نظر مي‌رسيد.
 
اين‌ها را بايد گفت تا نقدي كه مي‌خوانيد غير‌منصفانه به نظر نيايد اما همين قاب‌هاي خوش رنگ كم كم خواب‌آور شد.

فيلم كسالت آور بود مگر مي‌شود اين را كتمان كرد و اگر عمدي بودن اين ريتم كُند را توجيهي براي آن در نظر بگيريم بايد اسم اين كار را عذر بدتر از گناه گذاشت.
 
انتخاب نام "دهليز" كه اشاره به يك راهرو و معبر سرد و تاريك دارد مي‌خواسته وضعيت امروز "بهزاد" و "شيوا" را به چونان معبره‌اي تشبيه كند و افق روشن بعد از آن را بايد خودمان حدس بزنيم. لابد داشتن ريتم كُند، كسالت باري و كشداري و تطويل بي‌مورد پلان‌ها را هم بايد ذيل همين توجيه بپذيريم؛ فيلم مي‌خواسته فضاي سرد و تاريكي را بنمايد و براي همين از لحاظ روايي و بصري چنين بود كه ديديد. اما آيا اگر بطور مثال مي‌خواهيم خواب آلودگي يك كاراكتر را نشان دهيم بايد كاري كنيم كه مخاطب خوابش بگيرد تا با او همذات پنداري كند؟
 
ضمنا در مورد شخصيت پسر‌بچه‌ي فيلم هم بايد گفت اگر چه خيلي بامزه بود و بازيگر آن خيلي خوب كار كرد اما اين شخصيت با مترهاي رئاليسم پذيرفتني نيست.
 
پسربچه‌ها (و به طور بچه‌ها ) وقتي با پديده‌اي شوك آور برخورد مي‌كنند (مثل برخورد اميرعلي با پدرش)،بازخورد رفتارشان به گونه‌اي ديگر است نه آنچنان كه در اين فيلم ديديم. اينجا اميرعلي عين آدم بزرگها بي‌اشتها مي‌شود، كم حرف مي‌شود، مي‌رود روي تخت دراز مي‌كشد و به انديشه فرو مي‌رود، آه‌هاي فكورانه مي‌كشد و .... در حالي كه بچه‌ها سئوال مي‌كنند، حرف‌هاي صريح مي‌زنند و چنين چيزهايي.

 آخر فيلم پيروي از مد (پايان باز) بود البته پايان باز كاركردهاي قابل توجهي دارد كه بسياري از آثار شاخص از آن استفاده كرده‌اند اما قرار نيست هر كس نتوانست پارچه‌اي را كه بريده خياطي كند، خودش را به اين عنوان‌ها بچسباند و ما هم بپذيريم.
اين مثل قضيه‌ي كساني است كه بلد نيستند شعر بگويند و (موج نو) يا (سپيد) بودن بهانه‌شان مي‌شود تا دفترچه‌ي خاطراتشان را به عنوان شعر قالب كنند

×××

واقعا رضاعطاران در دهلیز فوق العاده و قابل باور بازی کرد.

سینماهای اصفهان

برنامه سینماهای اصفهان به مناسبت عید سعید فطر اعلام شد/فیلم دهلیزدرسینماساحل

سینما ساحل:

دهلیز  (1391)

کارگردان: بهروز شعیبی

تهیه کننده: سید محمود رضوی مجد

بازیگران: رضاعطاران، هانیه توسلی، شاهرخ فروتنیان، سعید چنگیزیان، مسعود میر طاهری، با حضور نگار عابدی و افسانه چهره آزاد. بازیگر کودک: محمدرضا شیرخانلو خلاصه داستان: شیوا، زنی سرپرست خانواده است که با تلاش و کوشش سعی کرده زندگی خوب و آبرومندی برای خود و تنها پسرش فراهم کند اما با رسیدن نامه ای زندگی آنها دچار تحول می شود و در مسیری جدید قرار می گیرد و …

دیدارعطاران بامردم

منتظرتون هستم

"عطاران" سر "بزنگاه" به تلويزيون رسيد

به گزارش باشگاه خبرنگاران؛ مجموعه‌هايي چون "متهم گريخت"، "بزنگاه"، "پنجمين خورشيد"، "جراحت"، "پنج كيلومتر تا بهشت"، از آثاري بودند كه ويژه ماه مبارك رمضان از تلويزيون به نمايش درآمدند.

اين مجموعه‌ها با وجود اينكه از ماهيت رمضاني برخوردار نبودند به خوبي تاثير خود را بر روي مخاطب گذاشتند و براي لحظاتي آن را به فكر فرو مي‌بردند.

"متهم گريخت" و "بزنگاه" ساخته "عطاران" از حال و هوايي طنز بهره‌مند بود و آموزه‌هاي به جايي را به بينندگان منتقل مي‌كرد.

"رضا عطاران" يكي از محدود كارگرداناني است كه قاب تلويزيون و نياز مخاطب را مي‌شناسد و با توجه به همان نيازها دست به توليد مي زند.

××

فقط میشه گفت یادش بخیر

عطاران: هنوز «دودکش» را ندیده ام اما ...

روزنامه تماشا: رضا عطاران که این روزها با فیلم «دهلیز» روی پرده سینماهاست توانسته توجه خیلی از منتقدان را به اولین تجربه بازی در نقش تماما جدی اش جلب کند اما او در این فیلم یک پارتنر دارد که با اینکه کودک است وسنی ندارد توجه مخاطب را کاملا معطوف به بازی بی نقصش می کند. او کسی نیست جز محمدرضا شیرخانلو؛ پسبربچه شیطان سریال «دودکش».

رضا عطاران در گفتگویش با «کافه سینما» درباره همزمانی پخش «دودکش» و «دهلیز» و دیده شدن محمدرضا شیرخانلو می گوید: «البته من سریال دودکش را ندیده ام اما به نظرم یک بازیگر باید این آزادی را داشته باشد که انتخاب کند. بخصوص که او هنوز بچه است و در شروع کار و باید از موقعیت ها استفاده لازم را داشته باشد. البته من نمی دانم در دودکش چه نقشی دارد و آیا موقعیتی دارد که بتواند توانایی هایش را نشان بدهد یا نه. من فقط در مورد دهلیز می توانم نظر بدهم که خیلی خوب بود.»

×××

جدا خیلی خوب بود

صحبت های رضا عطاران در مورد "دهلیز"

مطمئن بودم انتخاب عطاران برای «دهلیز» کار مبارکی است

در بخشی از این نشست، شعیبی درباره‌ی انتخاب رضا عطاران که بیشتر در نقش‌های کمدی حضور داشته و در «دهلیز» شخصیتی متفاوت دارد، بیان کرد: مهم‌ترین دلیل انتخاب رضا عطاران توانایی اوست. عطاران بازیگر شناخته شده‌ای است که اتفاقا این یکی از امتیازات فیلم هم می‌تواند باشد تا «دهلیز» دیده شود. انتخاب رضا عطاران به همذات پنداری بیننده هم کمک می‌کند چون بیننده او را از قبل می‌شناسد و خیلی لازم نبود تلاش کنیم که اول او را به تماشاگر بشناسانیم.

بازیگر فیلم «آژانس شیشه‌ای» افزود: عطاران تا به حال بیشتر در فیلم‌هایی بازی کرده که فضای آن‌ها کمدی بوده، اما این طور نیست که بگوییم محدوده‌ی رضا فقط همان نوع سینماست یا نگران این باشیم که بیننده در سینمای جدی او را نپذیرد. ما از این بابت نگرانی نداشتیم و اتفاقا مطمئن بودم که این کار، کار مبارکی است تا اینکه بخواهد به ضرر فیلم یا حتی به ضرر رضا عطاران باشد.

××××××

فیلم «دهلیز» نخستین فیلم بلند سینمایی «بهروز شعیبی» است که در مقام کارگردان توانسته توجه منتقدان را به سوی خود جلب کند و این روزها در سینماهای کشور اکران مي‌شود. البته «بهروز شعیبی» یک‌شبه به این جایگاه نرسیده؛ پله‌پله قدم برداشته و سلسله‌مراتب را نیز رعایت کرده است. در سینمای ایران برنامه‌ریزی، دستیاری اول و دوم را تجربه کرده، فیلمنامه نوشته، فیلم مستند ساخته، هفت فیلم تلویزیونی کارگردانی کرده و در چندین فیلم نیز بازی داشته که شاخص‌ترین آن «طلا و مس» بود که نقش روحانی را به‌خوبی ایفا کرد. حتی فیلم ویدیویی «باغ آلوچه» او که درباره کودک بود، توانست در بخش بازیگری جشنواره کودکان و نوجوانان جایزه دریافت کند. فیلم «دهلیز» برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم سی‌ویکمین جشنواره فیلم فجر در بخش نگاه‌نو (مسابقه فیلم‌های اول) شد. رضا عطاران هم که بازیگر شناخته‌شده در تلویزیون و سینماست، در این فیلم توانست نقش جدیدی را تجربه کند. بهزاد معلمی است که به دلیل یک اتفاق پیش‌افتاده و ناخواسته به‌قتل دست می‌زند و در نهایت محکوم به اعدام می‌شود؛ نقشی جدی و کاملا متفاوت از طنزهای پیشین‌ عطاران. روابط افراد یک خانواده؛ مادر، پدر و پسربچه موضوعی است که در دل این فاجعه به نمایش درمی‌آید. در این میزگرد که با حضور شعیبی و عطاران برپا شد، چگونگی ساخت فیلم و نگاه هر یک درباره فیلم «دهلیز» مورد بررسی قرار گرفت.

سال گذشته در جشنواره فیلم فجر چند فیلم درباره موضوع قصاص ساخته شده بود. چرا شما هم به مقوله قصاص پرداختید. هرچند به نظر می‌رسد این فیلم تنها در مورد قصاص نیست و بیشتر خانواده را نشانه گرفته است. چرا داستان شما با قصاص گره خورده است؟

شعیبی: واقعا همین است یعنی قطعا قصه درباره قصاص نبود. درباره یک رابطه بود؛ رابطه میان اعضای یک خانواده. چون من قبلا سابقه کار درباره کودک داشتم، سعی کردم حضور پدر و مادر را در فیلم لحاظ کنم. به‌نظرم حضور پدر و مادر برای بچه خیلی مهم است. اگر زاویه دید پدر و مادر و بچه را با هم مقایسه کنیم، تفاوت آن کاملا آشکار می‌شود. پدر و مادر از بالا به بچه‌ای نگاه می‌کنند که ابعادش خیلی از آنها کوچک‌تر و بچه از پایین نگاه می‌کند و ابعاد پدر و مادر خیلی بزرگ به‌نظر می‌رسد. در نتیجه زاویه دید در ناخودآگاهشان ثبت می‌شود. پدر و مادر برای بچه‌ها افراد مهمی هستند و بچه‌ها به مرور که بزرگ می‌شوند همان خاطره دوران کودکی همچنان در ذهنشان ثبت شده. برای ساخت این فیلم بیشتر به فکر یک رابطه بودم؛ خط اول قصه‌ام هم همین بود، یعنی رابطه پدر، پسر و مادر که هر کدامشان در یک جبهه نیستند؛ پدر نسبت به همسر و فرزند، فرزند نسبت به پدر و مادرش و مادر نسبت به هر دو. این واقعیت و جرقه اولیه قصه بود اما در مورد اینکه ما چرا قصاص را در قصه گنجاندیم، به این علت بود که به یک گره احتیاج داشتیم.

 یک گره قوی که قابل توجیه باشد؟

شعیبی: بله. با این منطق که چرا یک پدر تا به حال نتوانسته پدری کند؟ و چرا پسر نتوانسته حضور پدرش را در زندگی درک کند؟ ما به‌دنبال یک گره بزرگ بودیم. در عین حال مواظب بودیم که از عدالت دور نشویم. یعنی زاویه دیدمان را به یک طرف نزدیک نکنیم. چون در یک اتفاق بحرانی مثل قصاص، هر دو طرف چه کسی که یک نفر را از دست داده و چه کسی که به قتل دست زده باید مورد واکاوی قرار گیرند. اینها مسایلی بود که به لحاظ مفهومی در فیلمنامه درگیرش شدیم.

 عطاران: من در مراحل اولیه متن نبودم که چطور متن شکل گرفته. ولی وقتی متن فیلمنامه را خواندم با توجه به مواردی که به آن اشاره شد مثل مساله قصاص و ارتباط افراد یک خانواده با یکدیگر، موردی که در اولین‌بار به نظرم مهم آمد، این بود که فیلمنامه نگاه سالمی داشت. یعنی نگاه به قصاص در متن‌های دیگر و فیلم‌های دیگر هم بوده، ولی نوع ارتباط پدر و مادر و بچه در این کار با کارهای دیگر تفاوت بزرگی داشت.

 نگاه سالم یعنی چه؟

 عطاران: ببینید ما قصاص را به شکل‌های دیگر هم دیده‌ایم؛ یعنی اینکه چه اتفاقی باعث شده که ماجرای قصاص رخ دهد. اینجا مساله ساده‌ای وجود دارد که ممکن است برای هرکسی اتفاق بیفتد. مانند همین شخصیت، بهزاد، که معلم است و به خاطر پارک ماشین کسی را می‌کشد.

یعنی یک اتفاق کاملا پیش‌پاافتاده و حتی در نگاه اول مضحک که منتهی به قتل (فاجعه) می‌شود. همان‌طور که در تعریف تراژدی داریم این است که یک اتفاق کاملا پیش‌افتاده می‌تواند به یک فاجعه ختم شود.

عطاران: کاملا. اما در برخی از فیلم‌ها شکلی از قصاص به تصویر کشیده شده که خیلی خشن است؛ مثل تجاوز، قتل‌های خشن. یا نوع ارتباطی که میان پدر و پسر «دهلیز» وجود دارد در فیلم‌های دیگر به طرزی خشن شاهدش بودیم و شکل دیگری از جامعه را ترسیم می‌کرد. یعنی نشان داده‌اند که جامعه چقدر خشن است. انگار مد شده که این اتفاق در فیلم‌ها بیفتد. ولی مهم‌ترین ویژگی «دهلیز» این بود که به هیچ‌کدام از این موارد نپرداخته. یک خانواده محترم و باشخصیت را نشان می‌دهد که در ارتباطاتشان به مشکل برخوردند؛ و نبود پدر در خانواده، مشکلاتی را به‌وجود می‌آورد.

چقدر داستان شما مبتنی بر واقعیت است که درباره آن در پرونده‌های قضایی تحقیق کردید؟ یا اینکه حاصل ذهنیت شما به مجموع مسایل خانواده جامعه امروز ماست؟

شعیبی: ایده اولیه قصه از تخیل من آمد. بعد در همکاری‌ام با علی اصغری کل داستان شکل گرفت. اما برای اینکه بدانیم راهی که می‌رویم درست است، مشاور قضایی و روانشناس هم داشتیم و درباره امور زندان‌ها هم تحقیق کردیم. ولی اینکه بگویم بر اساس پرونده قضایی بوده خیر، چنین چیزی نبود.

 آیا در وهله نخست سراغ آقای عطاران رفتید؟ ایشان سابقه درخشانی در کار طنز دارند و تا به حال نقش‌های جدی بازی نکرده بودند، البته به جز فیلم «صندلی خالی» که آن فیلم هم خیلی دیده نشد.

شعیبی: اولین بار نبود که سراغ آقای عطاران می‌رفتم. منتها من تا به حال کارهایم همیشه در قالب «تله فیلم» بوده و می‌دانستم که ایشان در این فیلم‌ها بازی نمی‌کنند. اما قاعدتا بسیاری از فیلمنامه‌هایی که می‌خوانم همیشه در ذهنم قطعا یکی از بازیگرانش رضا عطاران بوده. ایشان همیشه محبوب من هستند.

 یکی از دلایلش این نیست که هر دو همشهری هستید؟

 شعیبی: دوستی ما به سال‌های 79-1378 برمی‌گردد. اولین کار مشترک‌مان را با هم انجام دادیم؛ من به‌عنوان دستیار کارگردان و ایشان بازیگر.

 در چه کاری؟

شعیبی: سریالی به نام «بازیگر» که کارگردان آن مرحوم رضا صفدری بود. این سال‌ها هم خیلی با هم همکاری نداشتیم و فقط دورادور کارهای همدیگر را دنبال می‌کردیم تا اینکه به «دهلیز» رسیدیم. زمانی که حتی فیلمنامه کامل نشده و در مرحله سیناپس بود، اولین بازیگری که با ایشان تماس گرفتم آقای عطاران بود. منتها زمانی بود که ما دنبال پروانه ساخت بودیم و مطمئن نبودیم که چه زمانی کار کلید می‌خورد. ایشان هم در حال کارکردن بودند و به آقای مهرجویی هم قول همکاری داده بودند. در همان تلفن به این نتیجه رسیدیم که ایشان نمی‌توانند در «دهلیز» بازی کنند. در حالی که خیلی دوست داشتم نقش بهزاد را بازی کنند.

به غیر از رفاقت چه ویژگی‌هایی در بازی آقای عطاران دیده بودید؟ چون «بهزاد» نقشي جدی بود و پر از احساس. آقای عطاران قبلا چنین نقش‌هایی را بازی نکرده بودند.

شعیبی: به نظرم بدترین نوع بازی‌کردن اینگونه نقش‌ها این است که شما نقش پدر و مادر را مکانیکی بازی کنید. خیلی وقت‌ها دیده‌ایم که وقتی یک بازیگر فرزندش را در آغوش می‌گیرد، ما به‌عنوان یک بیننده کاملا حس می‌کنیم که اینها فقط دو بازیگر هستند و مجبورند که دیالوگ‌ها را بگویند. ولی رضا نه‌فقط در این فیلم، بلکه در کارهایی که خودش کارگردانی کرده که نمونه آن «بزنگاه» است پدربودن را خوب بازی می‌کند...

 اما شکل رابطه فرق می‌کرد. به نظر می‌رسید مثلا سکانس زندان و ساختن اسب چوبی، سوال‌های ساده ولی عمیقی که بچه از پدرش می‌پرسد یک مقدار انتخاب بازیگر را مشکل می‌کرد، اینطور نیست؟

شعیبی: دو دلیل داشت؛ یکی اینکه آقای عطاران به گفته همه بازیگر خوبی‌اند، گاهی اوقات از نگاهی که به بازیگرانی که نقش طنز کار می‌کنند، می‌شود حرص می‌خوردم. من همیشه فکر می‌کنم خیلی از بازیگران نقش‌های طنز، بازیگران متفکری هستند که نمونه‌اش آقای عطاران است. ایشان تمام ایدئولوژی و تفکرش را در پشت طنز بیان می‌کند.

اصلا همیشه بازیگران و کارگردانان طنز و کمدی متفکرند؛ مثل مل بروکس، وودی آلن. طنز قوی و جاندار کار هرکسی نیست...

شعیبی: بله. ولی اینکه ما نخواهیم سراغشان برای نقش جدی برویم (فقط به‌عنوان بازیگر می‌گویم. ایشان به‌عنوان کارگردان حرف بیشتری برای گفتن دارند) به‌نظرم یک مقدار به سینمایمان ظلم کرده‌ایم. دوم اینکه برای نقش پدر، بخش عمده‌ای از سمپاتی که برای بیننده در لحظات آغازین فیلم باید به وجود بیاید و او را به‌عنوان پدر باید دوست می‌داشت، اگر می‌خواستیم بازیگر دیگری باشد که بیننده به لحاظ بک‌گراند ذهنی از او فاصله داشته باشد، باید در فیلمنامه کارهایی انجام می‌دادیم که اقتضای این فیلم نبود.

 در این صورت باید آشنایی‌زدایی می‌کردید. که در این صورت یک مقدار سخت بود.

شعیبی: منظورتان به لحاظ اجراست یا فیلمنامه؟

 هردو.

عطاران: به نظرم بخش مهم آن ریسک است. من اگر کارگردان بودم این کار را نمی‌کردم. چون یک پس‌زمینه از عطاران دارم. پس یک بخش قضیه ریسک است که می‌گویم من شناخت دارم و ممکن است این اتفاق بیفتد و جلو برویم و انشاءالله که می‌شود. به نظر شما اینطور نیست آقای شعیبی؟

 شعیبی: نه برای من ریسک نبود. من مطمئن بودم. تازه کلی سعی کردم تا ایشان راضی شدند.

 به‌هرحال هر بازیگری یک زبان بدن (body language) دارد. مثلا آقای مدیری همین که سرش را برمی‌گرداند و یک واکنش نشان می‌دهد، تماشاگر با آن ارتباط برقرار می‌کند و در ذهنش باقی می‌ماند. آقای عطاران هم این شیوه را بلد است. در بیشتر نقش‌هایش آدم راحت و بی‌خیال را بازی می‌کند... چطور توانستید زبان بدن و گویش او را عوض کنید؟

 شعیبی: این را از خود رضا بپرسید.

 می‌خواهم از شما به‌عنوان کارگردان بپرسم.

شعیبی: برایم کار سخت و پیچیده‌ای نبود. برای اینکه با بازیگری طرف بودم که شناخت داشت. از همان ابتدا ژانر فیلم را می‌شناخت. در جلسات دورخوانی به یکسری توافقاتی رسیدیم. هنگام فیلمبرداری هم خیلی صحبت کردیم. منتها همه صحبت‌ها در مورد بازیگری ایشان نبود. گاهی اوقات ایشان به من کمک می‌کرد. یعنی منظورم این است که رابطه ما اینطور بود که همدیگر را اصلاح کنیم. قبل از فیلمبرداری با هم توافق می‌کردیم و وقتی ایشان جلو دوربین آمد همان زبان بدنی را که گفتید را پیدا کرده بود.

 یعنی فضا را باز گذاشته بودید؟

شعیبی: معنی فضای باز چیست؟ اینکه بازیگران جلو دوربین بیایند و هر کاری که بخواهند انجام دهند؟

خیر. منظورم کنترل اندازه بازی‌ها و تسلط‌داشتن در صحنه بود، مثلا برخی از بازیگران را به اصطلاح باید دوز بازی‌شان را پایین آورد و... حالا در اینجا منظورم فضاسازی برای بازی و هماهنگ‌کردن بازی بازیگران است. این مسایل را چگونه رهبری کردید؟

 شعیبی: حاصل همکاری من، رضا عطاران و علی سرابی بود. حضور علی برای هر سه نفرمان خیلی مهم بود. رضا خودش کارگردان است و به بازیگر مدام تذکر نمی‌دهد که چه‌کار کند. یک وقت‌هایی احتیاج به این دارید که آنها اتودهایشان را بزنند و یک چیزهایی را روتوش کنید. زمان‌هایی هم باید به بازیگر کاملا گفت که چه‌کار باید انجام دهد. مرحله انتخاب بازیگر برایم بسیار مهم بود. چون خودم بازیگری را هم تجربه کرده‌ام. یعنی امکان ندارد که سراغ فیلمی بروم و در مورد بازیگران نامطمئن باشم، یا دورخوانی و تمرین نداشته باشیم. می‌دانستم که رضا چون سابقه بازیگری بیشتری دارد این بخش برایش مهم‌تر است و وقتی هم بازیگری کرده باشید تازه این بخش برایتان مهم می‌شود. دلیل دیگر اینکه فیلم «دهلیز» ارتباط‌محور بود و رابطه افراد در آن به نمایش گذاشته می‌شد. پس باید سیر حضور افراد در فیلم درست درمی‌آمد. خوشبختانه در مورد رضا عطاران و هانیه توسلی گپ‌های طولانی در سر صحنه نزدیم. چون به‌خوبی فضا و جنس کار را شناخته بودند.

 عطاران: کامل‌کننده صحبت‌های آقای شعیبی این است که شما چون پیش از این چنین اتفاق را در من ندیده‌اید، به‌نظرتان می‌آید حتما پشت آن ماجرایی بوده. در حالی که این اتفاق فقط در مورد نقش من نیفتاده، تمام بازیگران در این قصه بازی یکدست و روان داشتند و در موارد دیگر مثل تدوین، فیلمبرداری و... در طول فیلم هم یکدستی جریان دارد. دلیلش فکر واحدی بوده که آقا بهروز دنبال می‌کرد و مراقب بود که اتفاق خارج از ایده فیلم نیفتد. آنقدر همه‌چیز منسجم و اندازه است که باید به ایشان تبریک گفت. یعنی این اتفاق فقط به خاطر بازی من نیست. یکی دیگر از دلایل به خاطر صحبت‌های آقایان علی سرابی و شعیبی است که در مورد اندازه احساسات افراد صحبت می‌کردند. بیشتر از آن حد در دست تماشاگران است که اگر دوست داشتند ادامه می‌دهند یا ادامه نمی‌دهند. ما تا انتها نمی‌رویم که همه‌چیز تمام شود و اینکه وقتی فیلم را دوباره دیدم به خود آقای شعیبی هم گفتم در این فیلم موردی وجود دارد که هر بار یک جای فیلم انسان را از لحاظ احساسی قلقلک می‌دهد و بغض به‌وجود می‌آورد. به این دلیل که جریان قصه آنقدر خوب جلو رفته که یک‌بار در زمان بازی‌کردن فوتبال با بچه‌ام فیلم را دیدم حالم بد شد. یک‌بار دیگر با دیدن بخش دیگر فیلم احساساتی شدم و این موارد را در تماشاگران هم دیده‌ام که اشکشان دربیاید. به همین دلیل خیلی برایم عجیب و غریب نیست. فقط مهم‌ترینش برایم همان ریسک بود. برای اینکه ما باید سعی کنیم موقعیت‌هایی که نوشته شده را خوب اجرا کنیم و این کار بازیگر است. من موقعیت‌هایی را اجرا کرده‌ام که به قول شما ممکن است مانند آقای مدیری اگر سرمان را هم برگردانیم ایجاد خنده کند.

 آقای عطاران! در جشنواره فیلم فجر جا خوردم که با وجود اینکه کاندیدا شدید، ولی این جایزه به شما تعلق نگرفت البته در نهایت فیلم توانست جایزه را دریافت کند و همین‌طور خانم توسلی. چه نظری دارید؟

 عطاران: نظر خاصی ندارم. بالاخره نظر هیات داوران این بوده.

 آقای شعیبی! تا جایی که سابقه کاری‌تان را دنبال کرده‌ام، متوجه شدم سلسله‌مراتب را رعایت کردید؟

 شعیبی: (می‌خندد). چطور؟

 اینکه در سینما پله‌پله گام برداشتید. برخی از همکاران شما یک‌شبه به موقعیتی می‌رسند و قایل به سلسله‌مراتب نیستند. شما پیش از این ساخت فیلم کودک را تجربه کرده‌اید و درباره این مساله شناخت دارید که با بازیگر کودک چگونه برخورد کنید. چون رابطه پسربچه فیلم با مادر و پدرش به‌طور جداگانه باید تداوم پیدا می‌کرد تا فیلم دوپاره و دچار لکنت نشود. برای این کار چه تمهیداتی در نظر گرفتید؟

 شعیبی: وقتی مجزا به پرسوناژ کودک در فیلم نگاه نکنیم، قضیه تا حدی حل می‌شود. در خیلی از درام‌های مهم دنیا کودکان پرسوناژ اصلی قصه‌اند. در قصه فیلم پرسوناژها را جدا نکردیم. به همین دلیل خیلی خودمان این تردید را نداشتیم که اگر کودک قصه فلان کار را انجام دهد قصه از خط اصلی دور می‌شود یا نه. در خط روایتی که در این فیلم داریم پرسوناژ کودک یکی از عوامل جلو برنده قصه بود. در نتیجه باید به این شخصیت نزدیک می‌شدیم. سختی ما موقع نوشتن فیلمنامه بود. برای اینکه معمولا وقتی قصه از دید یک بچه تعریف می‌شود اطلاعات‌دهی به بیننده سخت می‌شود و مجبور می‌شوید بعضی جاها دوربین را از کودک دور کنید.

به همین دلیل شما تغییر زاویه دید نداشتید و راوی‌تان دانای کل بود؟

شعیبی: این کار آگاهانه بود. یعنی وقتی با کودکمان جلو می‌رفتیم به این نتیجه رسیدیم که اگر قرار باشد راوی قصه کودک باشد و همه چیز دنباله‌رو او باشد. قاعدتا یک جایی برای اطلاعات‌دهی به مخاطب به مشکل برمی‌خوردیم.

البته کار سختی هم هست. مگر اینکه با اعتمادبه‌نفس در پنجمین فیلمتان بتوانید اینگونه عمل کنید. در واقع با هوشمندی با این کار خیلی موانع در روایت‌کردن را برداشتید.

 شعیبی: ممنونم. البته خودم راجع به‌کاری که کردم تحلیل ویژه‌ای ندارم. ولی به هر حال به‌عنوان کسی که با فیلمنامه سروکار دارد، ساختار آن را هم باید بشناسید. به غلط جا افتاده که می‌گویند من با حسم پیش می‌روم. در حالی که به‌کاربردن تکنیک در نوشتن فیلمنامه خیلی مهم است.

 حتما می‌دانید در روایت کلاسیک مشخص است ابتدا، اوج اول و اوج دوم، گره‌افکنی، گره‌گشایی و پایان مشخص و قطعی است. منتها شما پایان فیلم را گشوده گذاشتید.

 شعیبی: حضور علی اصغری در بخش ساختاری فیلمنامه خیلی مهم بود. چون ایشان در نمایشنامه‌نویسی کار کلاسیک کرده و پیشنهادهای خوبی می‌داد. در مقطع فیلمنامه علی سرابی نبود ولی بعدا پیشنهادهایش را اعمال کردیم و علی اصغری به‌عنوان فیلمنامه‌نویس خیلی زحمت کشید و زحمتی که ایشان کشیدند در فیلم هم مشخص است.

 شما به سینمای کلاسیک علاقه دارید؟

 شعیبی: من خیلی با بازی‌های حین اجرا برای روایت فیلم موافق نیستم؛ مثل رفت‌وبرگشت‌های زمانی، استفاده نابجا از دوربین روی دست یا استفاده نابجا از تدوین پرشی (Jump cut). اعتقاد دارم همه اینها در جای خودش خوب است و همیشه فیلم‌هایی که درست از آن استفاده کردند تاثیرگذار بوده‌اند. اما کپی‌کاری اشتباه از آن فیلم‌ها باعث خراب شدن آن تکنیک‌ها و تمهیدات می‌شود. مثلا بعد از فیلم « 21 گرم» چه اتفاقی در دنیای سینما افتاد؟ هم رفت‌وبرگشت‌های زمانی، دوربین روی دست و... ولی هیچ‌کدام به اندازه آن فیلم جواب نداد.

 پس به قصه‌گفتن علاقه‌مند هستید. به هر حال سینمای کلاسیک با قصه گره خورده؟

 شعیبی: مگر می‌شود قصه نگفت و فیلم ساخت؟

 چطور با کودک فیلم ارتباط برقرار کردید؟ شیوه خاصی را برای بازی گرفتن از کودک رعایت می‌کنید؟ امیرعلی (محمدرضا شیرخانلو) بسیار بازی خوبی داشت.

 عطاران: صحبت آقای شیرخانلو شد و اگر بخواهیم نمره بدهیم که کدام بخش مهم‌تر بوده، به نظرم اول متن و بعد کارگردانی و بعد انتخاب محمدرضا شیرخانلو که انتخاب بسیار خوبی بوده و با انتخاب ایشان کلی از مشکلات فیلم از پیش‌رو برداشته شد. ارتباط من مانند بقیه کارها با کودک ارتباط خاصی نبوده. هر کودک شرایط و ویژگی‌های خاصی دارد و مانند بزرگ‌ترها با هر کدامشان باید یک‌طوری جلو رفت. در مورد آقای شیرخانلو هم شرایط و ویژگی‌های مثبتی که به درد کار می‌خورد زیاد بود و من درواقع زحمت زیادی نکشیدم.

یعنی تا این حد حاضرجواب و باهوش بود که جوابگوی خواسته نقش امیرعلی باشد؟

عطاران: به شکل درست خودش را در اختیار کار قرار داده بود.

قبلا آموزش دیده بود؟

شعیبی: خیر. اتفاقا به‌نظرم برای بچه‌ها آموزش خیلی معنا ندارد و پتانسیل خودشان مهم است.

عطاران: خودش ویژگی‌های خوبی داشت. یعنی من در بچه‌های دیگر این ویژگی را کمتر دیده‌ام. مثلا اینکه نمی‌گفت من حوصله ندارم و خسته‌ام و والدینش به او می‌گفتند که باید سه ساعت دیگر کار کنی، می‌گفت چشم. یعنی مانند ما کار می‌کرد و خوب هم کار می‌کرد و به‌اندازه‌ترین بازي که در این کار به لحاظ حسی وجود داشت ایشان بود و به نظرم اگر ایشان نبود بازی خود من مشکل پیدا می‌کرد.

صحنه معروف در زندان به لحاظ حسی و برخوردی که با هم دارید و جایی که هانیه هم حضور دارد چطور شکل گرفت؟

عطاران: اولین برخوردم با همسر و فرزندم، مهم‌ترین سکانسی بود که من داشتم. حضورم در آنجا مشخص می‌شد. در یکی، دو سکانس بعدی شخصیت من قابل باور می‌شد و اینکه تماشاگر من را به‌عنوان کسی که قرار نیست این‌بار مثل همیشه بخنداند، باید قبول می‌کرد.

اول فیلم به نظر می‌رسید شخصیت شما خیلی جدی گرفته نمی‌شود. اما در ادامه می‌بینیم قضیه جدی است و بهزاد آدمی محترم است و حتی حس ترحم را بر می‌انگیزاند.

عطاران: بله. فکر می‌کنم بیشترین صحبتی که در مورد کار کردیم در مورد همین سکانس بود و حضور علی سرابی ضروری بود که بر همه‌چیز احاطه داشته باشد و حواسش به ما باشد. آن سکانس حساسی بود من خودم آن را خیلی دوست دارم و اگر این سکانس خوب نمی‌شد تا آخر مشکل داشتیم.

آقای شعیبی! فیلم شما راحت می‌توانست به ورطه سانتی‌مانتالیسم بیفتد. به‌نظرم آن لحظه که این بچه وارد داستان شد، مثل حرکت روی لبه تیغ مي‌ماند. درواقع این فیلم با پدر شروع می‌شود و مادر پل ارتباطی و پسر تمام‌کننده است. به‌نظرم این نکته‌ای است که فیلم را از سانتی‌مانتالیسم دور می‌کند.

شعیبی: تحلیل شما کاملا درست است. کودک تا زمانی که در خانواده‌ای نیست رابطه آن خانواده قایل به دو نفر است و رابطه‌ها مشخص‌تر است. ولی بعد که کودک وارد می‌شود همه مختصات زندگی فرق می‌کند و اکثرا در زندگی‌های موفق حضور کودک را درست حس کرده‌اند. در مورد سانتی‌مانتالیسم به‌نظرم چون هیچ‌کدام از ما اهل این تفکر با این نوع نگاه نیستیم و ناخودآگاه به‌کارمان آمد.

عطاران: امیدوارم اینطور باشد. چون «دهلیز» به‌عنوان کار اول سینمایی خیلی امیدوارکننده بود ولی این خطر هم وجود دارد، چون اگر قصه منسجمی داشته باشیم ولی پایان بی‌ربط ممکن است به داستان لطمه بزند. امیدوارم این فیلم خوب که ساختار کلاسیک دارد تداوم پیدا کند. به نظر من مهم این است که احساساتی که در فیلم جریان داشته را با پلان‌های ساده و درست به تماشاگر منتقل کنیم و اینکه ایده غیرکلاسیکی به فیلم اضافه نشده که شرایط خوبی به‌وجود بیاید. اگر قرار باشد چنین اتفاقی بیفتد، در سکانس پایانی احساسات خوبی جریان پیدا می‌کرد.

به جای اینکه حال تماشاگر گرفته شود.

عطاران: یعنی در نهایت این قصه کلاسیک به شکل کلاسیک پایان یافته ولی قطع قصه در جایی است که خیلی زیباست.

و بعد کارگردان آنقدر به هوش تماشاگر و تخیل او اعتقاد داشته که قصه را قطعی تمام نکند.

شعیبی: من یک تحلیل در مورد فیلم دارم. همیشه می‌گویم شروع یک فیلم متعلق به فیلمنامه است. منظورم جرقه اصلی قصه است. میانه و بدنه اصلی فیلم گروه سازنده فیلم (کارگردان، بازیگر، تدوینگر، فیلمبردار...) برای حفظ فضای فیلم را رقم می‌زنند و اینکه چقدر می‌توانند تماشاگر را تا پایان فیلم نگه دارند. اما پایان فیلم صددرصد متعلق به بیننده است. این دلیل بر آن نیست که همیشه فیلم خوب تمام شود. احترام به شعور بیننده و اینکه اجازه دهیم او هم فکر کند، برایم مهم است. همان‌طور که آقای عطاران اشاره کرد وقتی فیلم تمام می‌شود تمام احساس و جریان قصه را تمام نکنیم و اجازه دهیم تازه فیلم برای بیننده شروع شود و تازه بعد از اتمام فیلم شروع به فکرکردن کند و با عاطفه و منطق فیلم درگیر شود.

عطاران: در واقع اگر بخواهیم از دید یک بچه فیلم را ببینیم قصه تمام شده، یعنی بچه‌ای که نمی‌دانسته پدر دارد از یک جایی به بعد می‌فهمد که پدر دارد و در این ماجرا از پدرش نیز شناخت پیدا می‌کند. در نهایت به این نتیجه می‌رسد که می‌تواند در آینده روی پدر تعیین‌کننده باشد.

نکته دیگر در طراحی صحنه فیلم است. خانه این خانواده تهی از اثاث و جذابیت‌های بصری است. ممکن است تماشاگری که خسته از دنیای اطرافش است و مشکلات اقتصادی دارد، می‌خواهد فیلمی ببیند که رنگ و لعابی داشته باشد. اما فیلم شما به لحاظ نورپردازی و رنگ نمایی سرد و بی‌روح است. شما با حذف این جذابیت‌ها، چقدر به جذب تماشاگر برای دیدن فیلم اندیشید؟

شعیبی: خب که اگر سراغ آن نوع نگاه می‌رفتیم، دیگر فیلم قابل دیدن نبود. یعنی یک فیلم بی‌قاعده می‌شد که بر اساس منطق جلو نرفته است. موردی که در فیلم برای خود من جذاب بوده، روابط انسانی آدم‌هاست که به هم دور یا نزدیکند. اما به لحاظ رابطه و عاطفه یک روابطی با هم دارند که این رابطه خیلی محترم است و افراد خانواده به هم احترام می‌گذارند و هیچ‌کس به دیگری بی‌احترامی نمی‌کند و کسی در مورد دیگری بد فکر نمی‌کند.

کسی از کسی طلبکار نیست.

شعیبی: حتی شخصیت بهزاد اشتباهاتش را در گذشته قبول دارد. اینکه مسوولیت همه چیز را قبول کنیم. چون همه کارها مثل پارک‌کردن یک ماشین اگر درست انجام نشود و روابط افراد سیر طبیعی خود را طی نکند، منتهی به یک تراژدی می‌شود.

آقای عطاران! نظر شما چیست؟

عطاران: (با خنده) بله درست است.

آقای شعیبی به‌عنوان کسی که می‌خواهید خودتان را به‌عنوان کارگردان در سینمای ایران اثبات کنید، حتما المان‌های جذب تماشاگر در گیشه برای شما مهم است تا فیلم دیده شود. وقتی این فیلمنامه را نوشتید به‌طور کلی چقدر به «جذابیت» فکر کردید؟

شعیبی: اول اینکه این فیلم اول من است و خیلی با این تحلیل وارد نشدم و این بخش تحلیل را سعی کردیم با خرد جمعی برسیم. من این قصه را دوست داشتم و می‌خواستم ساخته شود. اما به نظرم رضا باید در این مورد صحبت کند.

عطاران: قصه جذابیت داشت. الان جدا از ماجرای قصه در سینمای ما فیلم‌های جذابی داشتیم که دیده نشدند. به نظرم یک بخش از دیده‌شدن فیلم انتخاب بازیگر بوده و اینکه من یا خانم توسلی برای ایفای نقش‌ها انتخاب شدیم یک مورد بوده و دیگر بقیه ماجرای دیده‌شدن فیلم بستگی به این دارد که در هفته‌های اول اکران کسانی که فیلم را می‌بینند خوششان بیاید. به قول معروف اگر یخ یک فیلم بگیرد ماجرا ادامه پیدا می‌کند و خیلی به بازیگرها ربطی پیدا نمی‌کند. شاید هفته اول به خاطر من بیایند و فیلم را ببینند و بعد بگویند فیلم خوبی نیست!

آقای عطاران از دید شما به موضوع نگاه کنیم. اگر من به‌عنوان کارگردانی که بخواهم اولین فیلمم را بسازم مشخص است که سراغ امثال شما می‌روم، اما شما به‌عنوان یک بازیگر چطور در اولین تجربه فیلمسازی یک کارگردان کار کردید؟

عطاران: خوب به خیلی از موارد برمی‌گردد. من چند بار این تجربه را داشتم که نتیجه خوب و بد داشتم مثل فیلم «صندلی خالی» که به آن اشاره کردید. فیلم اول آقای سامان استرکی بود و متن خوبی داشت که هرکسی آن را خواند با دل و جان کار کرد که به نظرم نویسنده خیلی خوبی داشت. اگر بخواهم این بخش را در نظر بگیرم متن خوب و شناخت کافی از خود آقای شعیبی داشتم و اینکه نقش خوبی برای من در نظر گرفته شده بود.

چقدر به تکمیل فیلمنامه کمک کردید؟

عطاران: فیلمنامه کامل نوشته شده بود. اما در طول کار آقای شعیبی از ما می‌خواست اگر نظری داریم ارایه دهیم که اگر نظراتمان خوب باشد اعمال می‌شود که هیچ‌کدام از نظراتمان خوب نبود و هیچ‌کدام اعمال نشد. (با خنده)

چرا اعمال نشد؟

شعیبی: واقعا اعمال شد. در مورد خیلی از صحنه‌ها گپ و گفت داشتیم. از کارگردانانی که دستیارشان بودم این را یاد گرفته‌ام که از پذیرش نظرات استقبال کنم. چون در نهایت به پای فیلم نوشته می‌شود. مخصوصا بازیگری مانند رضا که باید لطف کند و نظری ارایه دهد چون هم خوشفکر است و هم کارگردانی را بلد است.

عطاران: واقعا فیلمنامه کامل بود و نمی‌شد دستکاری کرد.

همه دیالوگ‌های میان امیرعلی و بهزاد در فیلمنامه نوشته شده بود؟

عطاران: همه دیالوگ‌هایی که در فیلمنامه نوشته می‌شود هیچ‌گاه امکان ندارد کاملا اجرا شود. چون کارگردان خودش می‌گوید این را بگویید و آن را نگویید و بعد در تمرین‌ها متوجه می‌شویم که یکسری موارد متعلق به شخصیتی که فکر می‌کردیم نیست و با همفکری هم، موردی را اضافه می‌کنیم اما در این کار کم اتفاق افتاد و هر جا که لازم بود، انجام مي‌شد.

شعیبی: اما گپ‌های این شکل را در دورخوانی و قبل از فیلمبرداری می‌زدیم و برای همین سر صحنه خیلی کم به دیالوگ‌ها دست می‌زدیم. اما اگر در جایی رضا و همکاران تذکر می‌دادند قطعا انجام می‌دادیم.

آقای عطاران، برای بازیگر حرفه‌ای فیلمنامه کامل راحت است یا اینکه به شما اجازه دهند بداهه بگویید؟

عطاران: فیلمنامه کامل خیلی بهتر است و کلا هر فیلمی که من از آن نتیجه خوبی گرفته‌ام فیلمنامه کاملی داشته چون قصه درست بوده و پایان خوب داشتیم و در واقع من شاخ و برگ‌های جزیی به آن دادم. یا بعضی جاها به‌کار و به خط اصلی قصه اضافه شده اما اگر قصه کامل نباشد مدام فکرمان این است که در سکانس‌های بعدی قرار است چه‌کار کنیم و بعضی وقت‌ها سکانس‌های بعدی گرفته شده و می‌خواهند دیالوگ‌هایی در این میان نوشته شود که سکانس‌ها به هم متصل شوند. کامل‌ترین کار طنزی که خواندم و در حد شوخی‌های خودم به آن اضافه کردم فیلمنامه «ورود آقایان ممنوع» نوشته آقای قاسم‌خانی بود و به نظرم نتیجه هم خوب بود و تنها کاری بود که دوست داشتم همراه با تماشاگران آن را ببینم.

شما در یک مصاحبه گفتید خیلی حافظه‌ام یاری نمی‌کند که دیالوگ‌ها را حفظ کنم. این دیالوگ‌ها را چطور حفظ کردید؟

عطاران: فکر نمی‌کنم این را گفته باشم.

ولی گفتید.

عطاران: چون در چاپ خیلی اشتباه می‌شود. احتمالا بازیگر کناری‌ام بوده!

پس راحت دیالوگ‌ها را حفظ می‌کنید؟

عطاران: مشکلی با حفظیات ندارم.

آقای شعیبی، حضور ابراهیم حاتمی‌کیا در سر صحنه فیلم به بازی شما در فیلم «آژانس شیشه‌ای» برمی‌گشت؟

شعیبی: ما با هم «آژانس شیشه‌ای» و «گزارش یک جشن» را کار کردیم و یک روز ایشان را دعوت کردیم که سر صحنه بیایند و خیلی هم لطف کردند. من سینما را با «آژانس شیشه‌ای» ایشان شروع کردم و اینکه در اولین فیلمم ایشان سر صحنه آمدند اتفاق خوبی بود.

کارکردن با فریدون جیرانی، فرزاد موتمن، احمدرضا معتمدی و... چقدر بر تجربیات شما اضافه کرده؟ معمولا می‌گویند دستیاران کارگردان فیلم‌های خوبی می‌سازند. نظرتان چیست؟

شعیبی: من همیشه می‌گویم دستیاران، خوب فیلم می‌سازند. اما اینکه فیلم خوب بسازند بستگی به خودشان دارد. ما دستیاران خوبی هم داشته‌ایم که ممکن است فیلم خوبی نسازند. ولی واقعیت این است که بچه‌های مستندساز و فیلم کوتاه‌ساز هستند که فیلمسازان خوبی هستند. اما اینکه چطور فیلم بسازند مهم است. مثلا پشت صحنه فیلم آقای عطاران با کسی که ممکن است قصه را خوب تعریف کند اما رابطه افراد را ندارد تفاوت دارد. هرچه دارم از دوره دستیاری‌ام است.

سلسله‌مراتب به همین می‌گویند که در ابتدای بحث به آن اشاره کردم. چون شما مراحل را پله‌پله گذرانده‌اید.

شعیبی: من هرچه یاد گرفته‌ام درواقع ارایه می‌کنم؛ ولی از اینجا به‌بعد سخت است. چون نمی‌توانم دستیاری کنم.

عطاران: خدا این انگیزه را از ما نگیرد. واقعا آقای شعیبی این انگیزه را دارد.

انگیزه چطور از بین می‌رود؟

عطاران: بخشی از انگیزه به علاقه ربط دارد. مثلا من به مصاحبه علاقه ندارم و به‌زور این کار را انجام می‌دهم.

واقعا؟

عطاران: (می‌خندد) من برای خرید دارو از خانه خارج شدم و گفتم در ضمن یک مصاحبه انجام دهم! در فیلمسازی انگیزه مهم است که الان خیلی کم شده و خدا را شکر شعیبی دارد.

شما چطور؟

عطاران: در ساختن فیلم انگیزه دارم. فکر نمی‌کنم هیچ‌گاه انگیزه‌ام برای ساخت فیلم و مخصوصا بازیگری کم شود.

بهزاد برای امیرعلی اسب چوبی درست می‌کند. فکر نمی‌کنید این کار مربوط به زمان حال نیست و متعلق به دهه‌های 40 و 50 است؟ ضمن اینکه بچه‌های امروزی به موبایل و تبلت علاقه دارند.

شعیبی: مواردی است که برای افراد بزرگسال جامعه با توجه به تعلقات خاطرشان که روزبه‌روز عوض می‌شود تغییر می‌کند. اما مواردی مثل علاقه به دوچرخه هیچ‌وقت در کودکان تغییر نمی‌کند. به نظرم می‌آمد که اسب چوبی و عروسک همیشه جذاب بوده.

ولی بهزاد برای امیرعلی دوچرخه نخریده!

شعیبی: پدر مجبور است به‌خاطر کمبود امکانات در زندان این اسب را بسازد. اما اتفاقا ما می‌خواستیم این هدیه سادگی خودش را داشته باشد اما ارزشی که دارد در رابطه‌ای است که برقرار می‌شود و جذابیتی که برای آن بچه وجود دارد. این جذابیت را به دوستانش هم انتقال می‌دهد و این است که هدیه گرانبهایی از پدرش گرفته در صورتی که در ظاهر گرانبها نیست اما در کلاس به همه نشان می‌دهد و همه خواهان این هدیه هستند. در ضمن می‌خواستیم این هدیه ارزش مادی زیادی نداشته باشد و نمود این رابطه به خاطر یک چیز ساده باشد.

آقای عطاران، نظر شما در این‌باره چیست؟

عطاران: به نظرم این بیشتر یک فکر رایج نیست. اما خودم با اینکه پدر نیستم اما کار چوب انجام می‌دهم و به بچه‌ها هم هدیه می‌دهم. در ضمن اینکه در زندان کارهای دستی اعم از چوب و سبدبافی زیاد انجام می‌دهند و منطق درستی دارد.

به نظرتان چقدر به خواسته قلبی‌تان در ساخت این فیلم رسیدید؟ در مجموع فیلم را چطور دیدید؟

شعیبی: در مجموع بابت مواردی که رعایت شده خوشحالم و خدا را شکر می‌کنم که این اتفاق افتاده و آن هم صداقت با بیننده است و نخواستیم تماشاگر را با ابراز احساسات زیاد و بی‌دلیل تحریک کنیم. من خودم قبل از هرکسی می‌فهمم که مشکلات کارم کجا بوده و قطعا هنوز خیلی راه است تا جایی که مورد علاقه‌ام است به آن برسم.

آقای عطاران شما درباره فیلم چه نظری دارید؟

عطاران: در نهایت کاری که ساخته شده قابل‌قبول است ولی نباید برای آقای شعیبی و ما ایده‌آل باشد. چون اگر ایده‌آلمان این باشد بخشی از انگیزه‌مان از دست می‌رود. در نهایت کارمان این است که خودمان یک بخش از مشکلات را متوجه می‌شویم و بخشی را هم که متوجه نشدیم ممکن است برای هرکسی پیش بیاید و مواردی را که گوشزد می‌شود سعی می‌کنیم در کارهای بعدی رعایت کنیم.

اگر آقای شعیبی از شما دوباره دعوت به همکاری کنند این پیشنهاد را قبول می‌کنید؟

عطاران:  قطعا.

آقای شعیبی شما چطور؟ با آقا عطاران همکاری می‌کنید؟

شعیبی: من چند سال است که دستیاری کرده‌ام و هنوز وقتی رجوع می‌کنم که چرا کار می‌کنم جذابیت‌های سینما برای من هنوز خیلی زیاد است و آقای عطاران لطف کرد که در این کار بازی کرد و جذابیت رضا عطاران برایم بیشتر شده و تازه فهمیدم غیر از وجه سینمایی که من هم مثل بقیه، ایشان را دوست دارم، تازه یک شناخت از شخصیت ایشان پیدا کرده‌ام که برایم جذاب‌تر شده. باز هم می‌گویم رضا و هانیه توسلی لطف کردند که در اولین کار من بازی کردند و قطعا آرزویم این است که بشود دوباره با این دو نفر کار کنم.

××

درودبررضاعطاران عزیز

قلب یخی

تا19مهرماه منتظرمجموعه 12قلب یخی نباشید

باتشکرازوبلاگ سریال قلب یخی

جواد رضویان: از تلویزیون گلایه دارم

جواد رضویان معتقد است تلویزیون بعد از گذشت سال‌ها هنوز برنامه‌‌ریزی مناسبی برای ساخت سریال‌های مناسبتی ندارد.

رضویان طی مصاحبه ای گفت:: حداقل ما یک افطار در کار می‌خوردیم. تمام جذابیت کار ماه رمضان داشتن فضای معنوی ماه رمضان است. کارهای رضا عطاران به نظرم ماندگارترین سریال‌های رمضانی در دهه گذشته بوده است

در این سال‌ها بعد از اینکه مردم افطارشان را با رضا عطاران باز کردند، رنگ و بویی به تلویزیون ما آمد که بعد از رفتن عطاران، دیگر تکرار نشد.

ما چرا با کارهای آقای عطاران همذات‌پنداری می‌کردیم و از آن کار لذت می‌بردیم؟ چون آنقدر هوشمندانه بود که ما حداقل پنج بار افتادن سفره افطار را می‌دیدیم، پنج بار سفره سحر را می‌دیدیم. آدم از این اتفاق لذت می‌برد. اما سریال‌های این چند سال کاملا از آن فضا دور شده‌اند. بعد از کارهای رضا ما دیگر کاری که بوی رمضان داشته باشد کمتر دیدیم یا ندیدیم.

عطاران می خواهد مهناز افشار را بغل کند اما نمی شود،!!!!

رضاعطاران ودیالوگ های جنسی؟!!!!

عطاران می خواهد مهناز افشار را بغل کند اما نمی شود،!!!!!!

هرچقدر پای بازی عطاران در این فیلم بیشتر میخندی بیشتر گریه ات می گیرد برای کارگردان گاو، هامون، لیلا و… که این روزها فراموش کرده سابقه فیلمسازی اش را و روی آورده به فیلمی که فقط می خواهد بخنداند.

مهرجویی دیگر نباید در فیلم هایش دنبال حرف پنهان شده ای باشی هرچه هست در دیالوگ های دو کاراکتر مقابل هم است که یکی را بهداد بازی می کند و دیگری را عطاران و حتی اگر قرار است کنایه سیاسی ای از فیلم بشنوی مهرجویی آن کنایه را در فیلمش به بلندی فریاد می زند.

در چه خوبه که برگشتی میخندی چون عطاران می خواهد مهناز افشار را بغل کند اما نمی شود، چون تا دلت بخواهد دیالوگ های ایهام دار جنسی در فیلم می شنوی، چون خود عطاران خود به خود مایه خنده است.

از فیلم جدید مهرجویی نباید انتظار معجزه داشته باشی چون دیگر دغدغه فیلم های مهرجویی برای خودش عوض شده، دیگر ماجرای اصلی فیلم دعوای دو دندانپزشک و مهندس است.

دعوایی که در آن  یکی لوله خانه دیگری را می شکند و او هم در جوابش فیوز خانه رقیبش را از جا می کند، فیلم حال و هوای فیلم های کودک و نوجوان را دارد.

دو شخصیت فیلم با دوربین اتفاقات خانه هم را پیگیری می کنند و نقشه می کشند. اوج ابتذال هنری در فیلم مهرجویی ساخته شدن بشقاب پرنده و پرواز دادن آن است.

به هر حال و به عبارت بهتر برای آثار قبلی داریوش مهرجویی با دیدن چه خوبه برگشتی باید فاتحه خواند. فتحه ای غم انگیز پای یک فیلم خنده دار…

###

کی اینا رو قبول داره؟؟این مطلب رو فقط زدم تا ببینیدهرکسی چه نگاهی به 1فیلم داره/خودم به شخصه برای بعضی افراد متاسفم

دیالوگ

دیالوگ برترفیلم دهلیز

رضا عطاران: بچه که بودیم توی خونه ی مادربزرگمون یه راهروی خیلی تاریک بود ....بهش میگفتن دهلیز....من هم می ترسیدم....بدو بدو با چشم بسته میرفتیم تا به حیاط برسیم و وقتی میرسیدیم چشامونو باز میکردیم و همه جا روشن میشد

محمد رضا شیرخانلو: الان دیگه نمی ترسی؟

رضا عطاران: چرا الان هم میترسم...

####

اخرین امارفروش:28ملیون تومان درتهران

عطاران و هانیه توسلی در سینما آزادی

رضاعطاران وهانیه توسلی درسینما ازادی

بازیگران فیلم‌سینمایی «دهلیز» ساخته بهروز شعیبی پنجشنبه و جمعه این هفته به سینما آزادی می‌آیند. قرار است آنها درکنار تماشای فیلم با مردم به پیش فروش بلیت‌ها و همچنین اهدای یادگاری به مردم بپردازند.

  هانیه توسلی و محمد رضا شیرخانلو روز چهارشنبه و رضا عطاران و هانیه توسلی  نیز روز پنج شنبه از از ساعت 8 الی 11 شب در سینما آزادی حاضرمی شوند تا در کنار مردم به تماشای «دهلیز» بنشینند.
 
با توجه به در پیش بودن تعطیلات عید فطر قرار است این بازیگران با حضور در سینما آزادی اقدام به پیش فروش بلیت ها و همچنین اهدای یادگاری هایی به مردم کنند.
 
هانیه توسلی برای بازی در «دهلیز» سال قبل توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنواره را به دست آورد. محمد رضا شیرخانلو نیز در بخش نگاه نو نامزد دریافت جایزه بود. «دهلیز» از معدود فیلم های رضا عطاران است که در آن ایفاگر یک نقش جدی است.
 

این فیلم که نامزد دریافت 13 سیمرغ از جشنواره فیلم فجر بود، داستان زنی به نام شیواست. او سرپرست خانوار است و با تلاش و کوشش سعی کرده زندگی خوب و آبرومندی برای خود و تنها پسرش فراهم کند. با رسیدن نامه ای زندگی آنها دچار تحول می‌شود و در مسیری جدید قرار می‌گیرد. تهیه‌کنندگی «دهلیز» را  سید محمود رضوی بر عهده دارد.

××

این خبرازنظرمن که خیلی خبرخوبی بود/امیدوارم همه شما رو سینما ازادی ببینم

مطمئنم فیلم دیدن کناررضاعطاران خیلی کیف میده

منتظرتون هستم

رضاعطاران در فیلم سینمایی «کلاشینکف»

با انتخاب بازیگران اصلی فیلم سینمایی «کلاشینکف» پیش تولید فیلم سعید سهیلی آغاز شد. تاکنون حضور عطاران، پولاد کیمیایی، ابوالفضل پورعرب، ساعد سهیلی و جمشید هاشم‌پور در این پروژه قطعی شده و قرار است طی روزهای آینده چند بازیگر دیگر به این جمع اضافه شوند.

از جمع 5 بازیگر قطعی «کلاشینکف» فقط رضا عطاران است که با سعید سهیلی تاکنون همکاری نداشته و برای اولین بار است جلوی دوربین این کارگردان می‌رود. «کلاشینکف» فیلم پربازیگری است که طبق برنامه‌ریزی انجام شده شهریور ماه در تهران کلید می‌خورد. فیلمنامه این فیلم را سعید سهیلی و مهدی محمدنژاد نوشته‌اند که مضمونی اجتماعی دارد. قرار است تمام صحنه‌های «کلاشینکف» در تهران فیلمبرداری شود. سعید سهیلی حدود 7 ماه درانتظار پروانه ساخت این فیلمنامه بود که در نهایت اوایل امسال مجوز ساخت آن از سوی اداره نظارت و ارزشیابی ارشاد صادر شد.

آخرین امیدهای اکران تابستان

ترکیب فیلم‌های اکران عید فطر که اغلب آنها را هم آثار حاضر در جشنواره سی‌ویکم فجر تشکیل می‌دهند، روزنه‌های امید برای رونق گیشه را در دل سینماداران و اهالی سینما زنده نگه‌می‌دارد؛ فیلم‌هایی که آخرین امیدهای اکران تابستان هستند. «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند»، «دهلیز»، «فرزند چهارم»، «هیچ کجا هیچ‌کس» و «جابه‌جا» فیلم‌های اکران اول عید فطر یک هفته زودتر روی پرده نمایش رفتند تا شاید وضعیت نابسامان گیشه بهبود یابد.

دراینجابه یکی ازامیدهای رونق سینما میپبردازیم

دهلیز

دهلیز نخستین ساخته سینمایی ‌بهروز شعیبی. این فیلم روایتگر زندگی زنی است که همسرش در زندان به سر می‌برد؛ فیلمی اجتماعی که عواقب عدم‌کنترل خشم و تأثیراتش را بر زندگی همسر و فرزند مجرم به تصویر کشیده.

به روایت کارگردان: «خوشحالم که سینما را با دهلیز آغاز می‌کنم- کارگردانی سینما- قصه‌ای که آدم‌هایش را می‌شناسم، دغدغه‌ام هستند و به آنها مدیونم و این فیلم را در کنار بهترین گروه کار کردم. خیلی سعی کردم عضو خوبی در این گروه باشم».

پیش بینی گیشه : برخی از سینماداران به ورود این فیلم در باشگاه میلیاردی‌ها امید بسته‌اند. بازی متفاوت و جدی رضا عطاران و فاصله‌گیری از نقش‌های کمدی و ارائه چهره‌ای متفاوت از وی می‌تواند کنجکاوی مخاطبان را برای تماشای این فیلم برانگیزد. همچنین بازی خوب هانیه توسلی در نقش زنی دست به گریبان با مشکلات و سختی‌ها که توانست برای وی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن را به ارمغان بیاورد از دیگر نقاط مثبت دهلیز قلمداد می‌شود. دیگر بازیگران این فیلم شاهرخ فروتنیان، سعید چنگیزیان، مسعود میر طاهری، حضور نگار عابدی و افسانه چهره آزاد هستند.

××

«دهلیز» هم که در گروه سینمایی آزادی به روی پرده می‌رود، یک فیلم خاص است. دلیل نخست این خاص بودن آن است که فیلم، نخستین تجربه بلند فیلمسازی «بهروز شعیبی»، بازیگر سینما است. دلیل دوم خاص بودن این است که «دهلیز» توانست سر و صداهای زیادی را در جشنواره سی و یکم به پا کند. این فیلم موفق شد علیرغم دریافت تندیس بهترین فیلم اول، در بسیاری از رشته ها نامزد دریافت سیمرغ شود و در نهایت به سیمرغ بهترین بازیگر زن نقش دست یابد. سومین دلیلی که می‌تواند منجر به خاص شدن «دهلیز» شود، تیم بازیگران این فیلم است. در «دهلیز» رضا عطاران و هانیه توسلی بازی می‌کنند. این دو بازیگر برای نخستین بار است که روبروی یکدیگر ظاهر می‌شوند. ضمن اینکه نقش آفرینی جدی عطاران در این فیلم نیز می‌تواند برای همه مخاطبان کنجکاو تماشای این فیلم جالب باشد. تمام این دلایل سبب می‌شود تا همه در انتظار یک فروش قابل قبول از این فیلم باشند. «دهلیز» به لحاظ فنی نیز فیلم قابل قبولی است و به خوبی مشخص است که تیمی حرفه‌ای پشت دوربین این فیلم ایستاده‌اند.